หลักกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลภาครัฐและแนวคำวินิจฉัยที่สำคัญ

หลักกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลภาครัฐและแนวคำวินิจฉัยที่สำคัญ

๑. ความหมายและหลักการสำคัญของการบริการงานบุคคลภาครัฐ

การบริหารงานบุคคล หมายถึง กระบวนการที่เกี่ยวกับการวางนโยบายการวางแผนโครงการ ระเบียบและวิธีดำเนินการหรือกระบวนการบริหารจัดการทั้งหมดเกี่ยวกับบุคคลหรือเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานในองค์การใดองค์การหนึ่ง เพื่อให้ได้มาใช้ประโยชน์ และบำรุงรักษาไว้ซึ่งทรัพยากรมนุษย์ที่มีประสิทธิภาพและมีปริมาณเพียงพอ เพื่อให้การปฏิบัติงานบรรลุผลสำเร็จตามเป้าหมาย

การบริหารงานบุคคลภาครัฐ มีฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ๔ ฝ่าย ดังนี้

๑. ข้าราชการ ซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติราชการ

๒. ผู้บังคับบัญชา ทำหน้าที่ในการวางแผน การจัดระบบงาน การอำนวยการหรือบัญชางาน การประสานและควบคุมงานและการจัดการเกี่ยวกับตัวข้าราชการที่อยู่ในบังคับบัญชา

๓. องค์กรกลางบริหารงานบุคคล ท าหน้าที่ก าหนดหลักเกณฑ์วิธีการและมาตรฐาน ควบคุม ดูแล ตรวจสอบ แนะนำชี้แจงเพื่อให้การปฏิบัติงานในด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลเป็นไปตามระเบียบและมาตรฐานเดียวกัน

๔. บุคลากร ซึ่งเป็นผู้ที่มีบทบาทในการเป็นที่ปรึกษา ติดต่อประสานงาน ให้ความช่วยเหลือแนะนำ และให้บริการด้านการเจ้าหน้าที่ ทั้งนี้ ภายใต้หลักผลประโยชน์สูงสุดของทางราชการ คือ เพื่อให้การปฏิบัติงานสามารถ บรรลุภารกิจหรือพันธกิจของหน่วยงานที่กำหนดตามกฎหมายหรือนโยบายของหน่วยเหนือและเกิดประโยชน์ต่อประชาชนและประเทศชาติสูงสุดอย่างรวดเร็วทันกับความต้องการของประชาชนโดยใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และภายใต้แนวคิดว่า การปฏิบัติงานขององค์การภาครัฐจะสามารถบรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ต้องอาศัยข้าราชการที่มีความรู้ความสามารถเป็นประการสำคัญตามหลักการบริหารโดยระบบคุณธรรม (Merit System) ซึ่งมีองค์ประกอบ ๔ ประการ คือ

Read More

วิธีพิจารณาคดีปกครอง : คําอุทธรณ์ที่มีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระอันควร ได้รับการวินิจฉัย

เรื่อง วิธีพิจารณาคดีปกครอง : คําอุทธรณ์ที่มีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระอันควร
ได้รับการวินิจฉัย (พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองฯ มาตรา ๗๓ วรรคสาม ระเบียบของ
ที่ประชุมใหญ่ฯ ว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๓ ข้อ ๑๐๘ วรรคสอง)
ข้อเท็จจริงที่ไม่อาจทําให้ผลของคําพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น

เปลี่ยนแปลงไป และไม่ทําให้ศาลปกครองสูงสุดวินิจฉัยคดีแตกต่างไปจากที่ศาลปกครองชั้นต้น
ได้วินิจฉัยมา

Read More

ละเมิด : คําสั่งให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน

เรื่อง ละเมิด : คําสั่งให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน กรณีละเลยไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริงเป็นเหตุให้
ทางราชการต้องจัดซื้อที่ดินในราคาที่สูงกว่าความเป็นจริง (พ.ร.บ. ระเบียบบริหาร
ราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ มาตรา ๔๙ (๓) และมาตรา ๕๗ ประมวล
กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๒๐)

เป็นการละเลยต่อหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย ไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย
ไม่เป็นการกระทําละเมิด

Read More

ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้เพิกถอนคําสั่งให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างในพื้นที่ว่างระหว่าง ตึกแถว

เรื่อง ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้เพิกถอนคําสั่งให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างในพื้นที่ว่างระหว่าง
ตึกแถว (พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔ มาตรา ๘ และมาตรา ๔๒
พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๐ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๓๗
วรรคหนึ่ง กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความใน พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ ๓๔ วรรคสาม และวรรคห้า)

เป็นคําสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย

Read More

ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้เพิกถอนคําสั่งให้ระงับการก่อสร้าง

เรื่อง ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้เพิกถอนคําสั่งให้ระงับการก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเคลื่อนย้าย
คําสั่งห้ามใช้ และคําสั่งให้รื้อถอนอาคารส่วนที่ทําการต่อเติม (พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๐ (๑) (๒) และ (๓) และมาตรา ๔๒ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕
(พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความใน พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ ๓๔ วรรคสอง
และวรรคห้า)

เป็นคําสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย

Read More

ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้ดําเนินการรื้อถอนอาคารที่ต่อเติมโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย

เรื่อง ควบคุมอาคาร : ฟ้องขอให้ดําเนินการรื้อถอนอาคารที่ต่อเติมโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
(พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๒
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความใน พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
ข้อ ๕๐)

มิได้ละเลยต่อหน้าที่ตามท่กฎหมายกำหนด

Read More

สิทธิประโยชน์และสวัสดิการ : การปฏิเสธไม่จ่ายเงินฌาปนกิจสงเคราะห์

เรื่อง สิทธิประโยชน์และสวัสดิการ : การปฏิเสธไม่จ่ายเงินฌาปนกิจสงเคราะห์ (พ.ร.บ.
ระเบียบข้าราชการตํารวจ พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ร.บ. ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕
มาตรา ๑๐๐ และมาตรา ๑๐๗ วรรคหนึ่ง ระเบียบสํานักงานตํารวจแห่งชาติ ว่าด้วย
การฌาปนกิจสงเคราะห์ของสํานักงานตํารวจแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๔๘ ข้อ ๔
ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๕ ระเบียบของที่ประชุมใหญ่ฯ ว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๓
ข้อ ๑๐๑ วรรคสอง)

เป็นการกระทําที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่เป็นการกระทําละเมิด มิใช่เป็นปัญหา
อันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือปัญหาเกี่ยวกับประโยชน์สาธารณะ

Read More